Hoe het allemaal begon

Jaren lang wilde ik van geen enkel geloof weten en ik wilde niet erkennen dat er een macht was welke groter is dan wat dan ook in het universum. Ik zei altijd: "als er een macht (hoe Hij ook wordt genoemd) zou bestaan waarom laat Hij dan alle ellende die op aarde is toe en waarom laat Hij dan onschuldige kinderen en mensen dan zo erg lijden". Ook al had ik toen al enige (beperkte) kennis van wat er in de Bijbel en de Koraan staat.

In de jaren '70 kreeg ik mijn eerste Arabische kennissen gaande weg leerde ik meer Arabische mensen kennen. Uiteindelijk ontstond uit deze kring een aantal mensen welke ik toen als echte vrienden beschouwde. Met name vanaf de jaren '90 kreeg ik steeds meer interesse in de Islam ook al liet ik niemand merken dat het zo was. Integendeel ik bleef elke grotere macht ontkennen. Eind 1995 was mijn interesse voor de Islam al dusdanig groot dat de stap naar de Islam bijna niet kon uitblijven.

Een zwaar ernstige gebeurtenis in 1993 maakte voor mijn gevoel de stap onmogelijk. Maar na de uiteindelijke ontmoeting met mijn huidige vrouw (van geboorte Moslima) begin 1996 ging alles enigszins in een stroomversnelling.

Op een avond vertelde mijn vriend, nadat ik vertelde dat ik er overdacht om moslim te worden, wat de vijf verplichtingen zijn van een moslim. Dat zijn:

1: Het getuigen dat er geen god is dan Allah en dat Mohammed zijn boodschapper is.

2: Vijf keer per dag bidden.

3: Vasten gedurende de hele Islamitische maand Ramahdaan.

4: Het geven van de Zakaatoel fitr.

5 Minimaal een keer in je leven (van zelfverdiend geld) naar Mekka gaan voor de Hadj.


Ik ben vanaf dat moment gelijk gestopt met het eten van varkensvlees, in november van dat jaar liet ik mij besnijden (een paar weken na mijn huwelijk voor de Nederlandse staat) en ik hield in januari 1997 mijn eerste Ramahdaan (deze keer nog niet als moslim).

Op vrijdag 18 april 1997 ben ik met een collega van mijn werk naar de moskee "Al-Oumma" aan de Postjesweg 179 in Amsterdam gegaan en heb ik daar mij uiteindelijk tot Allah de Barmhartige gewend met de woorden:

"La ilaha ila Allah, Mohammad rasoeloe Allah"
wat betekent: Er is geen god dan Allah, Mohammad is Zijn boodschapper.

Toen ik later op de avond weer thuis kwam en mijn vrouw verraste met het nieuws van mijn hergeboorte was zij zoals verwacht heel blij met mijn stap, alleen vond zij het wel jammer dat ik haar niet van te voren had verteld van mijn stap in de richting van Allah, de Barmhartige (Ik had haar bewust niets verteld omdat ik de beslissing tot de grote stap, voor mijn gevoel, helemaal alleen wilde nemen).

Eerst was ik aardig angstig om de grote stap te maken, maar de angst verdween langzaam en elke dag omarmde ik steeds meer het geloof van Allah "de Islam". Het maakte me een ander mens, omdat ik het voel. Ik doe dingen nu die ik anders niet zou doen. Met een andere blik kijk ik nu de wereld in. Ik vond rust in mezelf, echte rust. Het voelde als verliefdheid, nu pas besefte ik pas dat ik nooit gelukkig geweest was.

Mijn eerste gebed
Nadat ik in 1997 mijn vrouw in de zomervakantie naar haar moeder in Marokko heb laten gaan (wie zij vele jaren niet had gezien), werd ik door mijn vriend uitgenodigd om bij hem komen eten, deze uitnodiging had ik aangenomen. Op maandag 21 juli 1997 ben ik bij hem gaan eten, op het moment dat mijn vrienden de Aser gingen doen vroegen zij mij of ik ook mee wilde bidden. Dat wilde ik heel graag en nadat zij mij alle handelingen een beetje duidelijk hadden gemaakt begonnen we met de Aser (mijn eerste gebed).

Mijn vrienden hebben mij op deze avond zoveel mogelijk verteld over hoe en wanneer en hoe vaak een moslim Al Salaat (het gebed) met de daarbij behorende handelingen.
Zei vertelden mij toen het volgende: Klik op button verder om naar hoofdstuk wassen te gaan